Brief uit Spanje, deel 1

Ola,

Mijn bridgehand (dat is de hand die bridgehanden vasthoudt) is weer uit het gips en ik heb alweer drie keer gebridged. De eerste keer weer met de dame waar ik de eerste keer 2e mee werd. De tweede keer werden we eerste met een gezonde 66,75 procent. Toen begon ik toch bijna te denken dat deze bridgeclub niet zo sterk is, hoewel ze wel binnen een straal van 100 km de bekendste zijn.

De keer daarop speelde ik met ene Jan, een Nederlander van 74 jaar die al lang in Spanje woont. En zowaar, die kan normaal bridgen. Ik geloof dat hij ooit hoofdklasse heeft gespeeld. Ik elk geval iemand met wie ik iets van een systeem kon afspreken.  En het ging dan ook niet slecht. We werden eerste met 65,51 procent, ondanks dat we bestolen werden. Een top van ons werd als een nul geschreven. Het had dus eigenlijk 69,67 procent moeten zijn. Overigens is een van de aangename kanten van het leven hier dat je geen muntjes in supermarktkarretjes hoeft te gooien. Maar dat terzijde.

Afgelopen vrijdag speelde ik weer met Jan. De middag daarvoor was ik even bij hem langs geweest voor een heuse systeembespreking.

Dus we begonnen optimistisch.

Na afloop van een zitting kun je hier van alles terugvinden op de site (Jávea bridge club); alle spelverdelingen, de uitslag, persoonlijke uitslagen en statistieken. Die statistieken waren deze keer interessant. Ik heb 5 van de 24 spelletjes mogen afspelen en scoorde op die 5 spelletjes gemiddeld 46%, waardeloos dus. Ik werd o.a. een keer gedubbeld voor een nul. Jan mocht 6 spelletjes spelen en deed het iets beter met 56%. Zo speelden wij dus 11 van de 24 spelletjes zelf en scoorden gemiddeld een armzalige 51,9%. Maar dat is niet het hele verhaal.

Overigens is een andere aangename kant van het leven hier dat je geen muntjes in parkeerautomaten hoeft te gooien. Die kennen ze hier niet en er is ook nog eens ruim parkeergelegenheid, behalve in het oude centrum. Misschien wordt dat wel wat minder wanneer in augustus het inwoneraantal stijgt van 30.000 naar 150.000.

Maar dat terzijde.

We speelden ook 13 keer tegen. Van die 13 keer mocht ik 7 keer uitkomen en Jan 6 keer. Die statistiek wordt ook bijgehouden. Jan deed dat niet onaardig: op die 6 spelletjes scoorde wij gemiddeld 81%. Kijk, dat lijkt tenminste ergens op. En ik dan? Afspelen dat wilde niet zo, maar uitkomen wel. Op mijn 7 spelletjes scoorden we gemiddeld 88%. Dus op de 13 keer dat we tegenspeelden scoorden we gemiddeld 84,6%. Dat is echt absurd.

Iedereen denkt altijd dat je beter scoort als je de “spellen krijgt”, maar dat is dus niet altijd zo. Misschien moeten wij (Jan en ik) ons vooral niet met het bieden bemoeien en lekker tegenspelen. In elk geval kreeg de zitting zo toch nog een acceptabel uiterlijk: 69,64%. Daar kan ik wel mee leven.

Zo houd ik het bridgen hier ook een beetje betaalbaar. Je moet per zitting dokken (3 euro), maar als je bij de eerste 4 eindigt (per windrichting) dan heb je prijs: 3 euro. En dan krijg je ook nog meesterpunten. Ik heb er inmiddels 150. Helaas heeft nog niemand mij kunnen vertellen wat dat zijn, Engels?, Spaans? en wie dat verder bijhoudt, laat staan wat je er aan hebt.

Jan en ik hebben besloten om de komende weken elkaar nog wat te besnuffelen om te zien of wij tot een partnership kunnen komen.

En als we dan echt een beetje ingespeeld raken vrees ik dat we van de club worden gegooid wegens vals spel.

Overigens lust de bar wél muntjes, maar aanzienlijk minder dan in Nederland. Een flinke whisky (50 cc) kost 2,50 euro.

Maar dat terzijde uiteraard.